Nikolić, Emilija

Link to this page

Authority KeyName Variants
orcid::0000-0003-2196-7766
  • Nikolić, Emilija (11)
  • Nikolić, Emilija V. (1)

Author's Bibliography

Nasleđe pred kojim žmurimo - stara rudarska kolonija u selu Kostolac, Srbija

Nikolić, Emilija; Anđelković-Grašar, Jelena

(Arheološki institut, Beograd, 2020)

TY  - JOUR
AU  - Nikolić, Emilija
AU  - Anđelković-Grašar, Jelena
PY  - 2020
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/355
AB  - Iako je Viminacijum već godinama međunarodno poznato i priznato arheološko nalazište koje se nalazi na teritoriji sela Kostolac (Stari Kostolac), ali i turistički potencijal regiona Grada Požarevca i čitave Srbije, osvešćivanje o celokupnom kulturnom nasleđu ovog sela na nivou lokalne zajednice i šire javnosti deluje kao neizvestan i težak proces. Predeo sela Kostolac u severoistočnoj Srbiji i zaleđu Dunava važan je sa aspekta arheološkog nasleđa, ali i industrijskog nasleđa iz prethodna dva veka, koje je sačuvano kroz različite materijalne ostatke i nematerijalno nasleđe vezano za viševekovnu rudarsku aktivnost u ovom kraju. Ove godine obeležava se 150 godina od otvaranja podzemnog rudnika i početka eksploatacije uglja u selu Kostolac, što je u isto vreme i jubilej industrijalizacije moderne Srbije 1870. godine. Nažalost, suprotno važnosti ovog jubileja, građevine rudarske kolonije čiji su nekadašnji stanovnici bili učesnici i svedoci modernizacije i razvoja tadašnje države, potpuno su ruinirane i polako nestaju pred očima meštana i stručne javnosti, nakon zatvaranja podzemnog rudnika 1966. godine. Kasniji ubrzani razvoj savremenog površinskog kopa uglja "Drmno" i otvaranje termoelektrane "Kostolac B", pažnju privrede, pa tako i šire javnosti vezanu za eksploataciju uglja u ovom predelu, usmerio je u drugom pravcu, potpuno zanemarujući vrednost rudarskog nasleđa iz 19. veka u selu Kostolac, pa se prostor rudarske kolonije zaobilazi i u saobraćaju i dnevnoj komunikaciji. Takođe, mnogi duhovni elementi života stanovnika sela oblikovani su pod uticajem aktivnosti rudnika, a do danas nisu šire prepoznati kao vrednosti, iako predstavljaju veoma značajno nematerijalno nasleđe celog regiona. Ostaci stare rudarske kolonije u selu Kostolac predstavljaju vredno industrijsko nasleđe ne samo prostora Kostolca i Grada Požarevca, već i celokupne Srbije, jer prikazuju vezu materijalnog i nematerijalnog nasleđa: ostataka graditeljstva, eksploatacije prirodnih resursa sa rudarenjem, interkulturalnih dijaloga doseljenika rudara i njihovih porodica sa starosedeocima, verovanja i običaja, legendi i mitova. Autorke su ovim tekstom želele da ukažu i ponovo skrenu pažnju naučne i stručne javnosti, zvaničnika i institucija, na važnost rudarskog nasleđa ovog kraja, potrebu njegove zaštite i potencijal buduće prezentacije prostora rudarske kolonije sela Kostolac, u cilju socio-ekonomskog i kulturnog razvoja lokalne zajednice, dok ne bude kasno da se bilo šta učini.
AB  - In addition to Viminacium, an internationally recognized Roman archaeological site and park, there are many other elements of cultural heritage in the Kostolac village situated in northeastern Serbia near the Danube, which are almost unknown for most of the people in Serbia and beyond. This year, 2020, marks the 150th-anniversary of the opening of coal exploitation in the Kostolac village, and the official beginning of the industrialization of Serbia, determined by this event in 1870. Unfortunately, the remains of the buildings in the mining community which witnessed an important part of the modern development of the country are in a state of ruin and have been slowly disappearing after the closing of the underground coal exploitation in 1966, following the rapid development of modern strip mining and electric generation. Also, many spiritual elements in the life of Kostolac people connected to the mining are not widely recognized as values, although they represent the precious intangible heritage of this village and the whole region.
PB  - Arheološki institut, Beograd
T2  - Arheologija i prirodne nauke
T1  - Nasleđe pred kojim žmurimo - stara rudarska kolonija u selu Kostolac, Srbija
T1  - Heritage we pretend not to see: An old mining community in the village of Kostolac, Serbia
EP  - 178
IS  - 16
SP  - 149
DO  - 10.18485/arhe_apn.2020.16.10
UR  - conv_310
ER  - 
@article{
author = "Nikolić, Emilija and Anđelković-Grašar, Jelena",
year = "2020",
abstract = "Iako je Viminacijum već godinama međunarodno poznato i priznato arheološko nalazište koje se nalazi na teritoriji sela Kostolac (Stari Kostolac), ali i turistički potencijal regiona Grada Požarevca i čitave Srbije, osvešćivanje o celokupnom kulturnom nasleđu ovog sela na nivou lokalne zajednice i šire javnosti deluje kao neizvestan i težak proces. Predeo sela Kostolac u severoistočnoj Srbiji i zaleđu Dunava važan je sa aspekta arheološkog nasleđa, ali i industrijskog nasleđa iz prethodna dva veka, koje je sačuvano kroz različite materijalne ostatke i nematerijalno nasleđe vezano za viševekovnu rudarsku aktivnost u ovom kraju. Ove godine obeležava se 150 godina od otvaranja podzemnog rudnika i početka eksploatacije uglja u selu Kostolac, što je u isto vreme i jubilej industrijalizacije moderne Srbije 1870. godine. Nažalost, suprotno važnosti ovog jubileja, građevine rudarske kolonije čiji su nekadašnji stanovnici bili učesnici i svedoci modernizacije i razvoja tadašnje države, potpuno su ruinirane i polako nestaju pred očima meštana i stručne javnosti, nakon zatvaranja podzemnog rudnika 1966. godine. Kasniji ubrzani razvoj savremenog površinskog kopa uglja "Drmno" i otvaranje termoelektrane "Kostolac B", pažnju privrede, pa tako i šire javnosti vezanu za eksploataciju uglja u ovom predelu, usmerio je u drugom pravcu, potpuno zanemarujući vrednost rudarskog nasleđa iz 19. veka u selu Kostolac, pa se prostor rudarske kolonije zaobilazi i u saobraćaju i dnevnoj komunikaciji. Takođe, mnogi duhovni elementi života stanovnika sela oblikovani su pod uticajem aktivnosti rudnika, a do danas nisu šire prepoznati kao vrednosti, iako predstavljaju veoma značajno nematerijalno nasleđe celog regiona. Ostaci stare rudarske kolonije u selu Kostolac predstavljaju vredno industrijsko nasleđe ne samo prostora Kostolca i Grada Požarevca, već i celokupne Srbije, jer prikazuju vezu materijalnog i nematerijalnog nasleđa: ostataka graditeljstva, eksploatacije prirodnih resursa sa rudarenjem, interkulturalnih dijaloga doseljenika rudara i njihovih porodica sa starosedeocima, verovanja i običaja, legendi i mitova. Autorke su ovim tekstom želele da ukažu i ponovo skrenu pažnju naučne i stručne javnosti, zvaničnika i institucija, na važnost rudarskog nasleđa ovog kraja, potrebu njegove zaštite i potencijal buduće prezentacije prostora rudarske kolonije sela Kostolac, u cilju socio-ekonomskog i kulturnog razvoja lokalne zajednice, dok ne bude kasno da se bilo šta učini., In addition to Viminacium, an internationally recognized Roman archaeological site and park, there are many other elements of cultural heritage in the Kostolac village situated in northeastern Serbia near the Danube, which are almost unknown for most of the people in Serbia and beyond. This year, 2020, marks the 150th-anniversary of the opening of coal exploitation in the Kostolac village, and the official beginning of the industrialization of Serbia, determined by this event in 1870. Unfortunately, the remains of the buildings in the mining community which witnessed an important part of the modern development of the country are in a state of ruin and have been slowly disappearing after the closing of the underground coal exploitation in 1966, following the rapid development of modern strip mining and electric generation. Also, many spiritual elements in the life of Kostolac people connected to the mining are not widely recognized as values, although they represent the precious intangible heritage of this village and the whole region.",
publisher = "Arheološki institut, Beograd",
journal = "Arheologija i prirodne nauke",
title = "Nasleđe pred kojim žmurimo - stara rudarska kolonija u selu Kostolac, Srbija, Heritage we pretend not to see: An old mining community in the village of Kostolac, Serbia",
pages = "178-149",
number = "16",
doi = "10.18485/arhe_apn.2020.16.10",
url = "conv_310"
}
Nikolić, E.,& Anđelković-Grašar, J.. (2020). Nasleđe pred kojim žmurimo - stara rudarska kolonija u selu Kostolac, Srbija. in Arheologija i prirodne nauke
Arheološki institut, Beograd.(16), 149-178.
https://doi.org/10.18485/arhe_apn.2020.16.10
conv_310
Nikolić E, Anđelković-Grašar J. Nasleđe pred kojim žmurimo - stara rudarska kolonija u selu Kostolac, Srbija. in Arheologija i prirodne nauke. 2020;(16):149-178.
doi:10.18485/arhe_apn.2020.16.10
conv_310 .
Nikolić, Emilija, Anđelković-Grašar, Jelena, "Nasleđe pred kojim žmurimo - stara rudarska kolonija u selu Kostolac, Srbija" in Arheologija i prirodne nauke, no. 16 (2020):149-178,
https://doi.org/10.18485/arhe_apn.2020.16.10 .,
conv_310 .

Od elementa do kompozicije - rekonstrukcija svoda od keramičkih cevi iz Timakum Minusa u Srbiji

Bjelić, Igor; Bjelić, Igor; Nikolić, Emilija

(Arheološki institut, Beograd, 2020)

TY  - JOUR
AU  - Bjelić, Igor
AU  - Bjelić, Igor
AU  - Nikolić, Emilija
PY  - 2020
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/345
AB  - Obnovom arheoloških iskopavanja antičkog kastela Timakum Minus 2019. godine stvorile su se nove mogućnosti za tumačenja njegovih građevina koje su istraživane pre više decenija. Među ostacima građevina oko antičkog kastela Timacum Minus-a posebnu pažnju privlači delimično istražen "objekat sa hipokaustom", naročito u pogledu njegovih konstruktivnih karakteristika. Pored inače čestih antičkih konstrukcija hipokausta i zidnog grejanja, među ostacima ove građevine uočena je i posebna vrsta građevinskih elemenata - keramičke cevi za svodove. Velika količina otkrivenih cevi ukazala je na to da je ova građevina zaista imala svodove izrađene od njih. Iako je pojava cevi za svodove prilikom istraživanja antičkih lokaliteta na tlu jugoistočne Evrope registrovana, ona nije dovoljno dokumentovana, kao što ni sama funkcija cevi često nije prepoznata. Jedan od razloga za to jeste nedovoljna upućenost istraživača u specifične karakteristike cevi za svodove i njihovu funkciju, usled čega se one mešaju sa vodovodnim cevima, tubulusima ili kalemovima vezanim za zidno grejanje - budući da svaki od tih elemenata pripada keramičkim proizvodima koji su namenjeni građevinarstvu. U radu su razmatrane karakteristike cevi za svodove na Timakum Minusu, kao i kontekst u kome su pronađene unutar "objekta sa hipokaustom". Na osnovu nalaza pečata kohorte Aurelije II Daradanorum određeno je da "objekat sa hipokaustom" i konstrukcija svodova od keramičkih cevi potiču iz III veka - u kome je i inače pojava tih svodova širom Rimskog carstva bila česta. Prilikom sistematizacije vrsta keramičkih cevi na Timakum Minusu posebno je izdvojena ona koje je bilo najviše u "objektu sa hipokaustom". U sklopu nje je prepoznat i sasvim specifičan centralni element koji je omogućavao da se dva niza cevi na istom pravcu, ali iz suprotnih smerova, međusobno spoje. Taj element je definisao oblik svoda kojim su bile pokrivene prostorije čiju je rekonstrukciju osnove bilo moguće izvršiti. Arhitektonske analize "objekta sa hipokaustom", kao i karakteristike uočene na samim cevima ukazale su na to da su prostorije bile pokrivene poluobličastim svodom, izgrađenim od lučnih vertikalnih nizova cevi koje su u temenu bile ,,zaključane" centralnim elementom. Rekonstrukcija izgleda cevi i načina njihovog ređanja uklapa se u hronologiju izvođenja objekta i svoda tokom III veka. Daljim statičkim analizama došlo se do još nekoliko saznanja. Pokazalo se da je preko svoda morao biti nanesen određen sloj malterne mase da bi debljina svoda dosegla optimalnu vrednost u opsegu 20-30 cm. Na osnovu proporcija objekta koje su određene u njegovoj osnovi ispitana je visina objekta, gde je grupa slučajeva takođe definisana proporcionalno. Prema našim analizama, zidovi prostorija "objekta sa hipokaustom" u kojima su cevi registrovane mogli su dosezati visinu do 3,08 m, dok je visina prostorija u temenu svoda mogla biti 6,16 m. Ovim istraživanjem pokušali smo da ukažemo na veliki značaj pojedinačnih arhitektonsko-građevinskih elemenata, a među njima i keramičkih cevi za svodove, kojima se često ne pridaje dovoljna pažnja. Nalazi keramičkih cevi za svodove u Timakum Minusu, uz izvršene arhitektonske analize, upotpunjuju sliku otkrivenog "objekta sa hipokaustom" iz više aspekata. Posebno je značajno definisanje njegove visine, koje je veoma teško za antičke građevine profane arhitekture na našem tlu budući da su najčešće sačuvane u prizemnoj ili temeljnoj zoni. Značaj nalaza keramičkih cevi za svodove u Timakum Minusu veliki je stoga što je on omogućio kako konkretno definisanje konteksta njihovog nalaza tako i rekonstrukciju oblika određenih delova građevine pomoću tog elementa, što do sada nije istraživano prilikom analiza antičke arhitekture na tlu jugoistočne Evrope.
AB  - The renewal of the archaeological excavations of Timacum Minus in 2019 initiated extensive analyses and an additional interpretation of the results of previous excavations of its buildings. One of the buildings outside the fortification has attracted special attention, because of both its constructive solutions and its dimensions. Although the archaeological research of "the building with a hypocaust" has never been completed, there are enough discovered segments that indicate the applied building techniques and constructions. In addition to under-floor and wall heating systems, this building had vaults built of terracotta tubes. The rarely discovered and insufficiently documented examples of this type of vaulted structure in Roman architecture in south-eastern Europe necessitate a deeper analysis of their remains in Timacum Minus, with the aim of obtaining relevant information important not only for the reconstruction of the construction process and appearance of "the building with a hypocaust", but also for future architectural analyses of Roman buildings in the territory of Serbia and in the surrounding region.
PB  - Arheološki institut, Beograd
T2  - Starinar
T1  - Od elementa do kompozicije - rekonstrukcija svoda od keramičkih cevi iz Timakum Minusa u Srbiji
T1  - From an element to a composition: Reconstruction of a vault of terracotta tubes from Timacum Minus, Serbia
EP  - 199
IS  - 70
SP  - 173
DO  - 10.2298/STA2070173B
UR  - conv_485
ER  - 
@article{
author = "Bjelić, Igor and Bjelić, Igor and Nikolić, Emilija",
year = "2020",
abstract = "Obnovom arheoloških iskopavanja antičkog kastela Timakum Minus 2019. godine stvorile su se nove mogućnosti za tumačenja njegovih građevina koje su istraživane pre više decenija. Među ostacima građevina oko antičkog kastela Timacum Minus-a posebnu pažnju privlači delimično istražen "objekat sa hipokaustom", naročito u pogledu njegovih konstruktivnih karakteristika. Pored inače čestih antičkih konstrukcija hipokausta i zidnog grejanja, među ostacima ove građevine uočena je i posebna vrsta građevinskih elemenata - keramičke cevi za svodove. Velika količina otkrivenih cevi ukazala je na to da je ova građevina zaista imala svodove izrađene od njih. Iako je pojava cevi za svodove prilikom istraživanja antičkih lokaliteta na tlu jugoistočne Evrope registrovana, ona nije dovoljno dokumentovana, kao što ni sama funkcija cevi često nije prepoznata. Jedan od razloga za to jeste nedovoljna upućenost istraživača u specifične karakteristike cevi za svodove i njihovu funkciju, usled čega se one mešaju sa vodovodnim cevima, tubulusima ili kalemovima vezanim za zidno grejanje - budući da svaki od tih elemenata pripada keramičkim proizvodima koji su namenjeni građevinarstvu. U radu su razmatrane karakteristike cevi za svodove na Timakum Minusu, kao i kontekst u kome su pronađene unutar "objekta sa hipokaustom". Na osnovu nalaza pečata kohorte Aurelije II Daradanorum određeno je da "objekat sa hipokaustom" i konstrukcija svodova od keramičkih cevi potiču iz III veka - u kome je i inače pojava tih svodova širom Rimskog carstva bila česta. Prilikom sistematizacije vrsta keramičkih cevi na Timakum Minusu posebno je izdvojena ona koje je bilo najviše u "objektu sa hipokaustom". U sklopu nje je prepoznat i sasvim specifičan centralni element koji je omogućavao da se dva niza cevi na istom pravcu, ali iz suprotnih smerova, međusobno spoje. Taj element je definisao oblik svoda kojim su bile pokrivene prostorije čiju je rekonstrukciju osnove bilo moguće izvršiti. Arhitektonske analize "objekta sa hipokaustom", kao i karakteristike uočene na samim cevima ukazale su na to da su prostorije bile pokrivene poluobličastim svodom, izgrađenim od lučnih vertikalnih nizova cevi koje su u temenu bile ,,zaključane" centralnim elementom. Rekonstrukcija izgleda cevi i načina njihovog ređanja uklapa se u hronologiju izvođenja objekta i svoda tokom III veka. Daljim statičkim analizama došlo se do još nekoliko saznanja. Pokazalo se da je preko svoda morao biti nanesen određen sloj malterne mase da bi debljina svoda dosegla optimalnu vrednost u opsegu 20-30 cm. Na osnovu proporcija objekta koje su određene u njegovoj osnovi ispitana je visina objekta, gde je grupa slučajeva takođe definisana proporcionalno. Prema našim analizama, zidovi prostorija "objekta sa hipokaustom" u kojima su cevi registrovane mogli su dosezati visinu do 3,08 m, dok je visina prostorija u temenu svoda mogla biti 6,16 m. Ovim istraživanjem pokušali smo da ukažemo na veliki značaj pojedinačnih arhitektonsko-građevinskih elemenata, a među njima i keramičkih cevi za svodove, kojima se često ne pridaje dovoljna pažnja. Nalazi keramičkih cevi za svodove u Timakum Minusu, uz izvršene arhitektonske analize, upotpunjuju sliku otkrivenog "objekta sa hipokaustom" iz više aspekata. Posebno je značajno definisanje njegove visine, koje je veoma teško za antičke građevine profane arhitekture na našem tlu budući da su najčešće sačuvane u prizemnoj ili temeljnoj zoni. Značaj nalaza keramičkih cevi za svodove u Timakum Minusu veliki je stoga što je on omogućio kako konkretno definisanje konteksta njihovog nalaza tako i rekonstrukciju oblika određenih delova građevine pomoću tog elementa, što do sada nije istraživano prilikom analiza antičke arhitekture na tlu jugoistočne Evrope., The renewal of the archaeological excavations of Timacum Minus in 2019 initiated extensive analyses and an additional interpretation of the results of previous excavations of its buildings. One of the buildings outside the fortification has attracted special attention, because of both its constructive solutions and its dimensions. Although the archaeological research of "the building with a hypocaust" has never been completed, there are enough discovered segments that indicate the applied building techniques and constructions. In addition to under-floor and wall heating systems, this building had vaults built of terracotta tubes. The rarely discovered and insufficiently documented examples of this type of vaulted structure in Roman architecture in south-eastern Europe necessitate a deeper analysis of their remains in Timacum Minus, with the aim of obtaining relevant information important not only for the reconstruction of the construction process and appearance of "the building with a hypocaust", but also for future architectural analyses of Roman buildings in the territory of Serbia and in the surrounding region.",
publisher = "Arheološki institut, Beograd",
journal = "Starinar",
title = "Od elementa do kompozicije - rekonstrukcija svoda od keramičkih cevi iz Timakum Minusa u Srbiji, From an element to a composition: Reconstruction of a vault of terracotta tubes from Timacum Minus, Serbia",
pages = "199-173",
number = "70",
doi = "10.2298/STA2070173B",
url = "conv_485"
}
Bjelić, I., Bjelić, I.,& Nikolić, E.. (2020). Od elementa do kompozicije - rekonstrukcija svoda od keramičkih cevi iz Timakum Minusa u Srbiji. in Starinar
Arheološki institut, Beograd.(70), 173-199.
https://doi.org/10.2298/STA2070173B
conv_485
Bjelić I, Bjelić I, Nikolić E. Od elementa do kompozicije - rekonstrukcija svoda od keramičkih cevi iz Timakum Minusa u Srbiji. in Starinar. 2020;(70):173-199.
doi:10.2298/STA2070173B
conv_485 .
Bjelić, Igor, Bjelić, Igor, Nikolić, Emilija, "Od elementa do kompozicije - rekonstrukcija svoda od keramičkih cevi iz Timakum Minusa u Srbiji" in Starinar, no. 70 (2020):173-199,
https://doi.org/10.2298/STA2070173B .,
conv_485 .
1

Ana Radivojević: Opeke u kasnoj antici - zapisi u materijalu / Bricks in late antiquity: Records in material, Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet Beograd, Beograd, 2018

Nikolić, Emilija

(Srpsko arheološko društvo, Beograd, 2019)

TY  - JOUR
AU  - Nikolić, Emilija
PY  - 2019
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/329
PB  - Srpsko arheološko društvo, Beograd
T2  - Glasnik Srpskog arheološkog društva
T1  - Ana Radivojević: Opeke u kasnoj antici - zapisi u materijalu / Bricks in late antiquity: Records in material, Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet Beograd, Beograd, 2018
EP  - 364
IS  - 35
SP  - 359
UR  - conv_251
ER  - 
@article{
author = "Nikolić, Emilija",
year = "2019",
publisher = "Srpsko arheološko društvo, Beograd",
journal = "Glasnik Srpskog arheološkog društva",
title = "Ana Radivojević: Opeke u kasnoj antici - zapisi u materijalu / Bricks in late antiquity: Records in material, Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet Beograd, Beograd, 2018",
pages = "364-359",
number = "35",
url = "conv_251"
}
Nikolić, E.. (2019). Ana Radivojević: Opeke u kasnoj antici - zapisi u materijalu / Bricks in late antiquity: Records in material, Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet Beograd, Beograd, 2018. in Glasnik Srpskog arheološkog društva
Srpsko arheološko društvo, Beograd.(35), 359-364.
conv_251
Nikolić E. Ana Radivojević: Opeke u kasnoj antici - zapisi u materijalu / Bricks in late antiquity: Records in material, Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet Beograd, Beograd, 2018. in Glasnik Srpskog arheološkog društva. 2019;(35):359-364.
conv_251 .
Nikolić, Emilija, "Ana Radivojević: Opeke u kasnoj antici - zapisi u materijalu / Bricks in late antiquity: Records in material, Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet Beograd, Beograd, 2018" in Glasnik Srpskog arheološkog društva, no. 35 (2019):359-364,
conv_251 .

Creation of the Mammoth Park at Viminacium, Serbia

Nikolić, Emilija

(Springer Heidelberg, Heidelberg, 2019)

TY  - JOUR
AU  - Nikolić, Emilija
PY  - 2019
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/312
AB  - The Roman archaeological site of Viminacium, a cultural property of exceptional importance to the Republic of Serbia and a place on the UNESCO Tentative List, is located about 3 km south of the Danube, in arable fields near the "Kostolac B" thermal power plant and the strip coal mine "Drmno", within the administrative borders of the City of Pozarevac. In addition to the large number of cultural properties, there are many natural properties in the area of Pozarevac, whose internationally recognised representatives are located right next to the Viminacium Archaeological Park. In the summer of 2009, in the strip coal mine "Drmno", a mammoth skeleton was found, preserved almost entirely. Although different possibilities for such a skeleton to remain in the mine were considered, it was eventually decided to relocate it to a secure location within the Viminacium Archaeological Park and, in 2014, the construction of a purpose-built area under the name of The Mammoth Park began. Together with the future reclaimed areas of "Drmno" and its valuable geoheritage, the presented archaeological remains of Viminacium, other exceptionally important cultural and historical properties in the vicinity, the river Danube and other significant natural assets, The Mammoth Park can form a unique cultural landscape.
PB  - Springer Heidelberg, Heidelberg
T2  - Geoheritage
T1  - Creation of the Mammoth Park at Viminacium, Serbia
EP  - 947
IS  - 3
SP  - 935
VL  - 11
DO  - 10.1007/s12371-018-00345-y
UR  - conv_318
ER  - 
@article{
author = "Nikolić, Emilija",
year = "2019",
abstract = "The Roman archaeological site of Viminacium, a cultural property of exceptional importance to the Republic of Serbia and a place on the UNESCO Tentative List, is located about 3 km south of the Danube, in arable fields near the "Kostolac B" thermal power plant and the strip coal mine "Drmno", within the administrative borders of the City of Pozarevac. In addition to the large number of cultural properties, there are many natural properties in the area of Pozarevac, whose internationally recognised representatives are located right next to the Viminacium Archaeological Park. In the summer of 2009, in the strip coal mine "Drmno", a mammoth skeleton was found, preserved almost entirely. Although different possibilities for such a skeleton to remain in the mine were considered, it was eventually decided to relocate it to a secure location within the Viminacium Archaeological Park and, in 2014, the construction of a purpose-built area under the name of The Mammoth Park began. Together with the future reclaimed areas of "Drmno" and its valuable geoheritage, the presented archaeological remains of Viminacium, other exceptionally important cultural and historical properties in the vicinity, the river Danube and other significant natural assets, The Mammoth Park can form a unique cultural landscape.",
publisher = "Springer Heidelberg, Heidelberg",
journal = "Geoheritage",
title = "Creation of the Mammoth Park at Viminacium, Serbia",
pages = "947-935",
number = "3",
volume = "11",
doi = "10.1007/s12371-018-00345-y",
url = "conv_318"
}
Nikolić, E.. (2019). Creation of the Mammoth Park at Viminacium, Serbia. in Geoheritage
Springer Heidelberg, Heidelberg., 11(3), 935-947.
https://doi.org/10.1007/s12371-018-00345-y
conv_318
Nikolić E. Creation of the Mammoth Park at Viminacium, Serbia. in Geoheritage. 2019;11(3):935-947.
doi:10.1007/s12371-018-00345-y
conv_318 .
Nikolić, Emilija, "Creation of the Mammoth Park at Viminacium, Serbia" in Geoheritage, 11, no. 3 (2019):935-947,
https://doi.org/10.1007/s12371-018-00345-y .,
conv_318 .
1
3
1

Piktoralna poetika Milene Pavlović Barili i predeo Viminacijuma

Anđelković-Grašar, Jelena; Nikolić, Emilija

(Arheološki institut, Beograd, 2019)

TY  - JOUR
AU  - Anđelković-Grašar, Jelena
AU  - Nikolić, Emilija
PY  - 2019
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/322
AB  - Asocijativni i inspirativni predeo kao kategorije kulturnih predela u oblasti zaštite kulturnog nasleđa omogućavaju da se za određen istorijski predeo vežu tragovi različitih vrsta umetnosti na čiji nastanak je predeo uticao, a koji nisu nužno hronološki uslovljeni. U ovom radu je prikazana interakcija predela i umetnosti/umetnika, na primeru arheološkog nalazišta Viminacijum nadomak Požarevca i svetski priznate slikarke Milene Pavlović Barili rođene u ovom gradu. U pismima koja je slala majci Danici, Milena je uvek sa najvećom ljubavi pisala o rodnom kraju i sa toplom emocijom se sećala detinjstva provedenog u njemu, što se zaključuje i na osnovu zapisanih majčinih sećanja. Period Mileninog likovnog stvaralaštva između 1932. i 1936. godine, Miodrag B. Protić nazvao je "linearnim", odnosno "parisko-rimskim" periodom, dok ga Jelica Milojković naslovljava kao "linearno-antički" period. Period je tematski najviše određen antičkim nasleđem, a tokom njega Milenina piktoralna poetika referira na antičku prošlost upotrebom motiva arhitektonskih elemenata, kao i skulptura ili ljudskih figura u formi skulptura, te kompozicijskim rešenjima koja za potku imaju mitološke obrasce. Obrazovanje koje je sticala u evropskim metropolama, posete velikim muzejima, kao i poznavanje savremenih umetničkih tokova metafizičkog realizma i nadrealizma, zasigurno su doprineli ovakvoj Mileninoj poetici. Ipak, tragom Mileninog pisma majci Danici iz 1943. godine i Protićevog zapažanja da je u detinjstvu mogla videti ostatke antičke arhitekture i umetnosti na području Požarevca bogatom arheološkim nalazištima, autorke ovog rada iznose mogućnost da je upravo Viminacijum mesto u čijem je materijalnom, ali i nematerijalnom nasleđu Milena našla motive i inspiraciju za dela nastala u periodu između 1932. i 1936. godine. Ovakav vid asocijativne veze u saglasnosti je sa konceptom nadrealizma koji je u ovom radu iskorišćen kao metod za povezivanje predela Viminacijuma i piktoralne poetike Milene Pavlović Barili. Shodno tome, određeni motivi Mileninih slika dobili su drugačiju interpretaciju koja na podsvesnom nivou sugeriše da ono što je umetnica videla u detinjstvu i mladosti kasnije u njenom slikarstvu izranja kao deo imaginarnog narativa.
AB  - Since the effects of a landscape go further than geography and beyond the time line, this paper questions the possibility that the Viminacium landscape, the archaeological area near the Danube in Serbia, inspired the art of the internationally recognised painter and poet Milena Pavlović Barilli. One can try to trace the relationship between Viminacium and Milena's art primarily in the motifs that are associated with Antiquity. Architectural elements, statues or human figures that resemble statues, as well as compositions that refer to the mythological patterns are an indicative part of Milena's pictorial poetics. The greatest influence of ancient material and immaterial heritage on Milena's art is visible in paintings and drawings from the 1930s.
PB  - Arheološki institut, Beograd
T2  - Arheologija i prirodne nauke
T1  - Piktoralna poetika Milene Pavlović Barili i predeo Viminacijuma
T1  - Milena Pavlović Barilli's pictorial poetics and Viminacium landscape
EP  - 97
IS  - 15
SP  - 77
UR  - conv_304
ER  - 
@article{
author = "Anđelković-Grašar, Jelena and Nikolić, Emilija",
year = "2019",
abstract = "Asocijativni i inspirativni predeo kao kategorije kulturnih predela u oblasti zaštite kulturnog nasleđa omogućavaju da se za određen istorijski predeo vežu tragovi različitih vrsta umetnosti na čiji nastanak je predeo uticao, a koji nisu nužno hronološki uslovljeni. U ovom radu je prikazana interakcija predela i umetnosti/umetnika, na primeru arheološkog nalazišta Viminacijum nadomak Požarevca i svetski priznate slikarke Milene Pavlović Barili rođene u ovom gradu. U pismima koja je slala majci Danici, Milena je uvek sa najvećom ljubavi pisala o rodnom kraju i sa toplom emocijom se sećala detinjstva provedenog u njemu, što se zaključuje i na osnovu zapisanih majčinih sećanja. Period Mileninog likovnog stvaralaštva između 1932. i 1936. godine, Miodrag B. Protić nazvao je "linearnim", odnosno "parisko-rimskim" periodom, dok ga Jelica Milojković naslovljava kao "linearno-antički" period. Period je tematski najviše određen antičkim nasleđem, a tokom njega Milenina piktoralna poetika referira na antičku prošlost upotrebom motiva arhitektonskih elemenata, kao i skulptura ili ljudskih figura u formi skulptura, te kompozicijskim rešenjima koja za potku imaju mitološke obrasce. Obrazovanje koje je sticala u evropskim metropolama, posete velikim muzejima, kao i poznavanje savremenih umetničkih tokova metafizičkog realizma i nadrealizma, zasigurno su doprineli ovakvoj Mileninoj poetici. Ipak, tragom Mileninog pisma majci Danici iz 1943. godine i Protićevog zapažanja da je u detinjstvu mogla videti ostatke antičke arhitekture i umetnosti na području Požarevca bogatom arheološkim nalazištima, autorke ovog rada iznose mogućnost da je upravo Viminacijum mesto u čijem je materijalnom, ali i nematerijalnom nasleđu Milena našla motive i inspiraciju za dela nastala u periodu između 1932. i 1936. godine. Ovakav vid asocijativne veze u saglasnosti je sa konceptom nadrealizma koji je u ovom radu iskorišćen kao metod za povezivanje predela Viminacijuma i piktoralne poetike Milene Pavlović Barili. Shodno tome, određeni motivi Mileninih slika dobili su drugačiju interpretaciju koja na podsvesnom nivou sugeriše da ono što je umetnica videla u detinjstvu i mladosti kasnije u njenom slikarstvu izranja kao deo imaginarnog narativa., Since the effects of a landscape go further than geography and beyond the time line, this paper questions the possibility that the Viminacium landscape, the archaeological area near the Danube in Serbia, inspired the art of the internationally recognised painter and poet Milena Pavlović Barilli. One can try to trace the relationship between Viminacium and Milena's art primarily in the motifs that are associated with Antiquity. Architectural elements, statues or human figures that resemble statues, as well as compositions that refer to the mythological patterns are an indicative part of Milena's pictorial poetics. The greatest influence of ancient material and immaterial heritage on Milena's art is visible in paintings and drawings from the 1930s.",
publisher = "Arheološki institut, Beograd",
journal = "Arheologija i prirodne nauke",
title = "Piktoralna poetika Milene Pavlović Barili i predeo Viminacijuma, Milena Pavlović Barilli's pictorial poetics and Viminacium landscape",
pages = "97-77",
number = "15",
url = "conv_304"
}
Anđelković-Grašar, J.,& Nikolić, E.. (2019). Piktoralna poetika Milene Pavlović Barili i predeo Viminacijuma. in Arheologija i prirodne nauke
Arheološki institut, Beograd.(15), 77-97.
conv_304
Anđelković-Grašar J, Nikolić E. Piktoralna poetika Milene Pavlović Barili i predeo Viminacijuma. in Arheologija i prirodne nauke. 2019;(15):77-97.
conv_304 .
Anđelković-Grašar, Jelena, Nikolić, Emilija, "Piktoralna poetika Milene Pavlović Barili i predeo Viminacijuma" in Arheologija i prirodne nauke, no. 15 (2019):77-97,
conv_304 .

Architectural Space in the Wall Painting of the Roman Tomb in Brestovik

Nikolić, Emilija; Rogić, Dragana; Anđelković Grašar, Jelena

(Belgrade : Institute of Archaeology, 2018)

TY  - CHAP
AU  - Nikolić, Emilija
AU  - Rogić, Dragana
AU  - Anđelković Grašar, Jelena
PY  - 2018
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/410
AB  - Previous scientific research of the Roman tomb in the village of Brestovik, on the
Danube near Belgrade, was focused on its architectural structure. The painted decoration
is described in detail only in the work of Mihailo Valtrović, who recorded
what he saw during excavations at the end of the 19th century. Although there is an
assumption that all the rooms of the tomb were once painted, today the decoration
exists only in the room with graves, and in a very poor state of preservation.
Discussed in this paper is the treatment of space in the wall painting of the tomb,
with the use of imitations of architectural techniques and elements. Apart from the
imitation of the opus sectile technique on the walls of the tomb, as well as the coffered
ceiling painted on its vault, special attention will be devoted to the three-dimensional
presentation of the beams on the walls, since in the ancient painting in the territory
of today’s Serbia, it has been found only in the tomb in Brestovik.
PB  - Belgrade : Institute of Archaeology
T2  - Vivere Militare Est : From Populus to Emperors - Living on the Frontier
T1  - Architectural Space in the Wall Painting of the Roman Tomb in Brestovik
EP  - 268
SP  - 195
VL  - 2
ER  - 
@inbook{
author = "Nikolić, Emilija and Rogić, Dragana and Anđelković Grašar, Jelena",
year = "2018",
abstract = "Previous scientific research of the Roman tomb in the village of Brestovik, on the
Danube near Belgrade, was focused on its architectural structure. The painted decoration
is described in detail only in the work of Mihailo Valtrović, who recorded
what he saw during excavations at the end of the 19th century. Although there is an
assumption that all the rooms of the tomb were once painted, today the decoration
exists only in the room with graves, and in a very poor state of preservation.
Discussed in this paper is the treatment of space in the wall painting of the tomb,
with the use of imitations of architectural techniques and elements. Apart from the
imitation of the opus sectile technique on the walls of the tomb, as well as the coffered
ceiling painted on its vault, special attention will be devoted to the three-dimensional
presentation of the beams on the walls, since in the ancient painting in the territory
of today’s Serbia, it has been found only in the tomb in Brestovik.",
publisher = "Belgrade : Institute of Archaeology",
journal = "Vivere Militare Est : From Populus to Emperors - Living on the Frontier",
booktitle = "Architectural Space in the Wall Painting of the Roman Tomb in Brestovik",
pages = "268-195",
volume = "2"
}
Nikolić, E., Rogić, D.,& Anđelković Grašar, J.. (2018). Architectural Space in the Wall Painting of the Roman Tomb in Brestovik. in Vivere Militare Est : From Populus to Emperors - Living on the Frontier
Belgrade : Institute of Archaeology., 2, 195-268.
Nikolić E, Rogić D, Anđelković Grašar J. Architectural Space in the Wall Painting of the Roman Tomb in Brestovik. in Vivere Militare Est : From Populus to Emperors - Living on the Frontier. 2018;2:195-268..
Nikolić, Emilija, Rogić, Dragana, Anđelković Grašar, Jelena, "Architectural Space in the Wall Painting of the Roman Tomb in Brestovik" in Vivere Militare Est : From Populus to Emperors - Living on the Frontier, 2 (2018):195-268.

Konstrukcija, dekonstrukcija i rekonstrukcija Viminacijuma: kontekst i koncept

Nikolić, Emilija V.

(Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet, 2018)

TY  - THES
AU  - Nikolić, Emilija V.
PY  - 2018
UR  - https://nardus.mpn.gov.rs/handle/123456789/10115
UR  - http://eteze.bg.ac.rs/application/showtheses?thesesId=6136
UR  - https://fedorabg.bg.ac.rs/fedora/get/o:18604/bdef:Content/download
UR  - http://vbs.rs/scripts/cobiss?command=DISPLAY&base=70036&RID=513246865
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/11
AB  - Osnovni predmet istraživanja doktorske disertacije je prostor antičkog grada Viminacijuma, prestonice rimske provincije Gornje Mezije, nastalog u I veku nove ere, i važnog legijskog logora, danas arheološkog nalazišta i arheološkog parka nedaleko od gradskog naselja Kostolac u Srbiji. Rad multidisiplinarnog tima koji se sastoji od istraživača Arheološkog instituta i Centra za nove tehnologije Viminacijum iz Beograda, započet početkom ovog veka, zaustavio je pljačkanje antičkog grada, kontinuiranim istraživanjama omogućio ubrzanu prezentaciju antičkih građevina i dolazak prvih turista, a upostavljena je i zakonska granica između arheološkog nalazišta i napredujućeg površinskog kopa uglja. Međutim, u nastavak procesa zaštite i prezentacije antičkog Viminacijuma trebalo bi uključiti i uvođenje sveobuhvatnog koncepta zaštite i prezentacije prostora čiji je Viminacijum deo - koncepta kulturnog predela, uz posmatranje doprinosa svih prirodnih, istorijskih, kulturnih i društvenih činilaca Tako koncept nastao kroz rad na ovoj disertaciji ističe specifični predeo koji ne čine samo fizički ostaci građevina, već i nematerijalne vrednosti nastale kao rezultat uticaja različitih konteksta kroz evoluciju, odnosno konstrukciju, dekonstrukciju i rekonstrukciju - građevina, naselja i prostora. Ovim pristupom se prate savremene doktrine zaštite nasleđa u kojima je pojam kulturnog predela sve značajniji. Istraživanje obuhvata današnji prostor zaštićenog arheološkog nalazišta Viminacijum, ali i okolinu koja je neodvojiva od njega, u privredno- ekonomskom, kulturno-istorijskom i društveno-sociološkom smislu, kao rezultat njihove međusobne veze razvijane kroz istoriju ljudskog prisustva na njemu. Zato je bilo neophodno izvršiti istraživanje, razumevanje i valorizaciju odlika elemenata iz svih istorijskih perioda šireg područja Viminacijuma, što je kao rezultat dalo predlog novog koncepta, u kome je ono predstavljeno kao ii jedinstveni kulturni predeo. Ostala arheološka nalazišta, srednjovekovne tvrđave, manastiri, stare tradicionalne kuće, industrijsko nasleđe stvarano u poslednjih skoro sto pedeset godina, i reka Dunav, prikazani su kroz prihvatanje njihovog značaja kao ravnopravnih činilaca prostora. Pokazano je da diskontinuiteti postojanja fizičkih elemenata prošlosti ne znače i prekide u tradicijama i osnovnom ljudskom odnosu prema prirodi, jer su nematerijalne vrednosti ono što fizičke ostatke iz različitih istorijskih perioda međusobno povezuje na ovom jedinstvenom prostoru.
AB  - The main subject of this doctoral dissertation research is the area of the ancient city of Viminacium, the capital of the Roman province of Upper Moesia, founded in the 1st century AD, and an important legionary fortress, today an archaeological site and archaeological park not far from the town of Kostolac in Serbia. The work of a multidisciplinary team consisting of researchers from the Archaeological Institute and the Center for New Technologies Viminacium, from Belgrade, started at the beginning of this century, prevented the looting of the ancient city, enabled the continuous excavations of ancient buildings and the arrival of the first tourists, and established a legal boundary between the archaeological site and the progressive surface coal mine. However, the further development of the protection and presentation of the ancient Viminacium should include the introduction of a comprehensive concept of the protection and presentation of the space to which Viminacium belongs - the concept of a cultural landscape - while observing the contributions of all of the natural, historical, cultural and social factors. Thus, the concept created in this dissertation emphasises the specific landscape that is not only made up of the physical remains of buildings but also of immaterial values created as a result of the influence of different contexts through evolution, that is, the construction, deconstruction, and reconstruction of buildings, settlements and spaces. This approach is followed by modern heritage protection doctrines in which the notion of a cultural landscape is becoming more and more important. The research covers today's area of a protected archaeological site, but also an environment that is inseparable from it, in the economic, cultural, historical, social and sociological sense, as a result of their interrelationships, developed through the history of a human presence on it. Therefore, it was necessary to research, understand, and valorise the elements from all historical periods of the wider Viminacium area, which resulted in the proposal of a new concept, in which it was presented as a unique cultural landscape. Other archaeological sites, medieval fortresses, monasteries and old iv traditional houses, along with the industrial heritage created in the last nearly 150 years, and the Danube River, were analysed through their acceptance as equal factors of the area. It was demonstrated that the discontinuities of the physical elements of the past do not represent interruptions in traditions and the basic human relationship with nature, because the intangible values are links that mutually connect the physical remains from different historical periods in this unique space.
PB  - Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet
T1  - Konstrukcija, dekonstrukcija i rekonstrukcija Viminacijuma: kontekst i koncept
T1  - Construction, deconstruction, and reconstruction of Viminacium: context and concept
UR  - https://hdl.handle.net/21.15107/rcub_nardus_10115
UR  - t-93
ER  - 
@phdthesis{
author = "Nikolić, Emilija V.",
year = "2018",
abstract = "Osnovni predmet istraživanja doktorske disertacije je prostor antičkog grada Viminacijuma, prestonice rimske provincije Gornje Mezije, nastalog u I veku nove ere, i važnog legijskog logora, danas arheološkog nalazišta i arheološkog parka nedaleko od gradskog naselja Kostolac u Srbiji. Rad multidisiplinarnog tima koji se sastoji od istraživača Arheološkog instituta i Centra za nove tehnologije Viminacijum iz Beograda, započet početkom ovog veka, zaustavio je pljačkanje antičkog grada, kontinuiranim istraživanjama omogućio ubrzanu prezentaciju antičkih građevina i dolazak prvih turista, a upostavljena je i zakonska granica između arheološkog nalazišta i napredujućeg površinskog kopa uglja. Međutim, u nastavak procesa zaštite i prezentacije antičkog Viminacijuma trebalo bi uključiti i uvođenje sveobuhvatnog koncepta zaštite i prezentacije prostora čiji je Viminacijum deo - koncepta kulturnog predela, uz posmatranje doprinosa svih prirodnih, istorijskih, kulturnih i društvenih činilaca Tako koncept nastao kroz rad na ovoj disertaciji ističe specifični predeo koji ne čine samo fizički ostaci građevina, već i nematerijalne vrednosti nastale kao rezultat uticaja različitih konteksta kroz evoluciju, odnosno konstrukciju, dekonstrukciju i rekonstrukciju - građevina, naselja i prostora. Ovim pristupom se prate savremene doktrine zaštite nasleđa u kojima je pojam kulturnog predela sve značajniji. Istraživanje obuhvata današnji prostor zaštićenog arheološkog nalazišta Viminacijum, ali i okolinu koja je neodvojiva od njega, u privredno- ekonomskom, kulturno-istorijskom i društveno-sociološkom smislu, kao rezultat njihove međusobne veze razvijane kroz istoriju ljudskog prisustva na njemu. Zato je bilo neophodno izvršiti istraživanje, razumevanje i valorizaciju odlika elemenata iz svih istorijskih perioda šireg područja Viminacijuma, što je kao rezultat dalo predlog novog koncepta, u kome je ono predstavljeno kao ii jedinstveni kulturni predeo. Ostala arheološka nalazišta, srednjovekovne tvrđave, manastiri, stare tradicionalne kuće, industrijsko nasleđe stvarano u poslednjih skoro sto pedeset godina, i reka Dunav, prikazani su kroz prihvatanje njihovog značaja kao ravnopravnih činilaca prostora. Pokazano je da diskontinuiteti postojanja fizičkih elemenata prošlosti ne znače i prekide u tradicijama i osnovnom ljudskom odnosu prema prirodi, jer su nematerijalne vrednosti ono što fizičke ostatke iz različitih istorijskih perioda međusobno povezuje na ovom jedinstvenom prostoru., The main subject of this doctoral dissertation research is the area of the ancient city of Viminacium, the capital of the Roman province of Upper Moesia, founded in the 1st century AD, and an important legionary fortress, today an archaeological site and archaeological park not far from the town of Kostolac in Serbia. The work of a multidisciplinary team consisting of researchers from the Archaeological Institute and the Center for New Technologies Viminacium, from Belgrade, started at the beginning of this century, prevented the looting of the ancient city, enabled the continuous excavations of ancient buildings and the arrival of the first tourists, and established a legal boundary between the archaeological site and the progressive surface coal mine. However, the further development of the protection and presentation of the ancient Viminacium should include the introduction of a comprehensive concept of the protection and presentation of the space to which Viminacium belongs - the concept of a cultural landscape - while observing the contributions of all of the natural, historical, cultural and social factors. Thus, the concept created in this dissertation emphasises the specific landscape that is not only made up of the physical remains of buildings but also of immaterial values created as a result of the influence of different contexts through evolution, that is, the construction, deconstruction, and reconstruction of buildings, settlements and spaces. This approach is followed by modern heritage protection doctrines in which the notion of a cultural landscape is becoming more and more important. The research covers today's area of a protected archaeological site, but also an environment that is inseparable from it, in the economic, cultural, historical, social and sociological sense, as a result of their interrelationships, developed through the history of a human presence on it. Therefore, it was necessary to research, understand, and valorise the elements from all historical periods of the wider Viminacium area, which resulted in the proposal of a new concept, in which it was presented as a unique cultural landscape. Other archaeological sites, medieval fortresses, monasteries and old iv traditional houses, along with the industrial heritage created in the last nearly 150 years, and the Danube River, were analysed through their acceptance as equal factors of the area. It was demonstrated that the discontinuities of the physical elements of the past do not represent interruptions in traditions and the basic human relationship with nature, because the intangible values are links that mutually connect the physical remains from different historical periods in this unique space.",
publisher = "Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet",
title = "Konstrukcija, dekonstrukcija i rekonstrukcija Viminacijuma: kontekst i koncept, Construction, deconstruction, and reconstruction of Viminacium: context and concept",
url = "https://hdl.handle.net/21.15107/rcub_nardus_10115, t-93"
}
Nikolić, E. V.. (2018). Konstrukcija, dekonstrukcija i rekonstrukcija Viminacijuma: kontekst i koncept. 
Univerzitet u Beogradu, Arhitektonski fakultet..
https://hdl.handle.net/21.15107/rcub_nardus_10115
Nikolić EV. Konstrukcija, dekonstrukcija i rekonstrukcija Viminacijuma: kontekst i koncept. 2018;.
https://hdl.handle.net/21.15107/rcub_nardus_10115 .
Nikolić, Emilija V., "Konstrukcija, dekonstrukcija i rekonstrukcija Viminacijuma: kontekst i koncept" (2018),
https://hdl.handle.net/21.15107/rcub_nardus_10115 .

Evaluation of the protection and presentation of historic buildings in the viminacium archaeological park in relation to their spatial context

Nikolić, Emilija

(Institut za arhitekturu i urbanizam Srbije, Beograd, 2018)

TY  - JOUR
AU  - Nikolić, Emilija
PY  - 2018
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/273
AB  - Viminacium was the capital of the Roman province of Moesia Superior and an important legionary fortress. Today it is an archaeological park with protected and presented historic buildings and contemporary facilities, situated by the thermo power plant and strip coal mine near Kostolac in Serbia, and it is identified as a cultural property of exceptional importance for the Republic of Serbia. The protection and presentation of the historic buildings in Viminacium to date can be divided into groups as follows: basic protection and presentation; integrated protection and presentation through interpretation; and integrated protection and presentation through reconstruction and revitalisation. All the processes can be discussed within the framework of the evergreen topic of heritage conservation - the quest for the proper protection and presentation of buildings, which is often connected with the spatial context.
PB  - Institut za arhitekturu i urbanizam Srbije, Beograd
T2  - Spatium
T1  - Evaluation of the protection and presentation of historic buildings in the viminacium archaeological park in relation to their spatial context
EP  - 37
IS  - 39
SP  - 26
DO  - 10.2298/SPAT1839026N
UR  - conv_525
ER  - 
@article{
author = "Nikolić, Emilija",
year = "2018",
abstract = "Viminacium was the capital of the Roman province of Moesia Superior and an important legionary fortress. Today it is an archaeological park with protected and presented historic buildings and contemporary facilities, situated by the thermo power plant and strip coal mine near Kostolac in Serbia, and it is identified as a cultural property of exceptional importance for the Republic of Serbia. The protection and presentation of the historic buildings in Viminacium to date can be divided into groups as follows: basic protection and presentation; integrated protection and presentation through interpretation; and integrated protection and presentation through reconstruction and revitalisation. All the processes can be discussed within the framework of the evergreen topic of heritage conservation - the quest for the proper protection and presentation of buildings, which is often connected with the spatial context.",
publisher = "Institut za arhitekturu i urbanizam Srbije, Beograd",
journal = "Spatium",
title = "Evaluation of the protection and presentation of historic buildings in the viminacium archaeological park in relation to their spatial context",
pages = "37-26",
number = "39",
doi = "10.2298/SPAT1839026N",
url = "conv_525"
}
Nikolić, E.. (2018). Evaluation of the protection and presentation of historic buildings in the viminacium archaeological park in relation to their spatial context. in Spatium
Institut za arhitekturu i urbanizam Srbije, Beograd.(39), 26-37.
https://doi.org/10.2298/SPAT1839026N
conv_525
Nikolić E. Evaluation of the protection and presentation of historic buildings in the viminacium archaeological park in relation to their spatial context. in Spatium. 2018;(39):26-37.
doi:10.2298/SPAT1839026N
conv_525 .
Nikolić, Emilija, "Evaluation of the protection and presentation of historic buildings in the viminacium archaeological park in relation to their spatial context" in Spatium, no. 39 (2018):26-37,
https://doi.org/10.2298/SPAT1839026N .,
conv_525 .
3
1

Contribution to the study of roman architecture in Viminacium: Research of thermae masonry techniques

Nikolić, Emilija; Milovanović, Bebina; Raičković-Savić, Angelina

(Nous Publishers Ltd., 2017)

TY  - JOUR
AU  - Nikolić, Emilija
AU  - Milovanović, Bebina
AU  - Raičković-Savić, Angelina
PY  - 2017
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/271
AB  - Previous archaeological excavations of Viminacium, the Roman city and military camp in the territory of today's Serbia, were mainly of a protective character and based on necropolises, while buildings on the site have been researched to a lesser extent. One of these buildings is the Roman baths, or thermae, which is located near the amphitheatre and the fortress. The theme of this paper is the architectural research of the building or, more precisely, a review of the masonry techniques and materials used in the building. In order to obtain relevant conclusions, it also includes a brief overview of the ceramic and numismatic material. This work shows that the results of architectural research are closely associated with the analysis of the movable material, and vice versa, and that conclusions regarding the history of a building can only be reached on the basis of multidisciplinary research.
PB  - Nous Publishers Ltd.
T2  - Archaeologia Bulgarica
T1  - Contribution to the study of roman architecture in Viminacium: Research of thermae masonry techniques
EP  - 58
IS  - 1
SP  - 39
VL  - 21
UR  - conv_540
ER  - 
@article{
author = "Nikolić, Emilija and Milovanović, Bebina and Raičković-Savić, Angelina",
year = "2017",
abstract = "Previous archaeological excavations of Viminacium, the Roman city and military camp in the territory of today's Serbia, were mainly of a protective character and based on necropolises, while buildings on the site have been researched to a lesser extent. One of these buildings is the Roman baths, or thermae, which is located near the amphitheatre and the fortress. The theme of this paper is the architectural research of the building or, more precisely, a review of the masonry techniques and materials used in the building. In order to obtain relevant conclusions, it also includes a brief overview of the ceramic and numismatic material. This work shows that the results of architectural research are closely associated with the analysis of the movable material, and vice versa, and that conclusions regarding the history of a building can only be reached on the basis of multidisciplinary research.",
publisher = "Nous Publishers Ltd.",
journal = "Archaeologia Bulgarica",
title = "Contribution to the study of roman architecture in Viminacium: Research of thermae masonry techniques",
pages = "58-39",
number = "1",
volume = "21",
url = "conv_540"
}
Nikolić, E., Milovanović, B.,& Raičković-Savić, A.. (2017). Contribution to the study of roman architecture in Viminacium: Research of thermae masonry techniques. in Archaeologia Bulgarica
Nous Publishers Ltd.., 21(1), 39-58.
conv_540
Nikolić E, Milovanović B, Raičković-Savić A. Contribution to the study of roman architecture in Viminacium: Research of thermae masonry techniques. in Archaeologia Bulgarica. 2017;21(1):39-58.
conv_540 .
Nikolić, Emilija, Milovanović, Bebina, Raičković-Savić, Angelina, "Contribution to the study of roman architecture in Viminacium: Research of thermae masonry techniques" in Archaeologia Bulgarica, 21, no. 1 (2017):39-58,
conv_540 .
2

'Grobnica sa kupidonima' iz Viminacijuma - prilog proučavanju konstrukcije, ikonografije i stila

Anđelković-Grašar, Jelena; Nikolić, Emilija; Rogić, Dragana

(Arheološki institut, Beograd, 2013)

TY  - JOUR
AU  - Anđelković-Grašar, Jelena
AU  - Nikolić, Emilija
AU  - Rogić, Dragana
PY  - 2013
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/194
AB  - Fresko oslikana grobnica G-160, poznata je kao 'Grobnica sa kupidonima', zbog predstave kupidona na istočnom zidu. Otkrivena je 2003. godine na viminacijumskoj nekropoli 'Pirivoj', gde se i danas prezentuje javnosti in situ. Konstrukcija grobnice ima trapezni presek. U okviru analize konstrukcije grobnice, u ovom, kao i u ostalim fresko oslikanim grobnicama, vidimo geometrije koje su bliske idealnom slučaju upisivanja trapeznog preseka u jednakokraki trougao sa uglom od 72°. Ove geometrije mogu biti povezane sa zlatnim presekom, što naglašava mogućnost njegovog postojanja i u okviru slikarstva jedne grobnice. Čeoni zidovi grobnice G-160 (zapadni i istočni) imaju oblik trapeza, dok su podužni, iskošeni zidovi (severni i južni) u obliku pravougaonika. Freske zapadnog zida nisu sačuvane, ali u okviru tumačenja ikonografije i simetrije, mogući zaključak je da su prikazivale portrete pokojnika. Istočni zid sadrži scenu sa kupidonima, kalatosom, girlandama i cvetom. Južni i severni zid imaju isti raspored polja i scena i, u odnosu na zapadni zid, postavljeni su u simetriji leve i desne ruke, odnosno kao u ogledalu. Među motivima ovih zidova su paunovi, ptice interpretirane kao golubice/prepelice/jarebice, vinova loza i scena sa prinošenjem darova (sluškinja na južnom i sluga na severnom zidu). Prema analogijama, a u okviru konteksta prostora grobnice, ovi motivi su jasna aluzija na raj i drugi život, kojem pokojnici pristupaju vođeni kupidonima i obezbeđeni darovima slugu. Eklektički manir slikanja, ukazuje na majstore lokalne radionice, koji su za uzor koristili dominirajuće stilove prekonstantinske i konstantinske umetnosti, što slikarstvo ove grobnice stavlja u sam početak IV veka.
AB  - The tomb G-160, known as the 'Tomb with Cupids', was discovered in 2003, during the excavations at the Pirivoj - Viminacium necropolis. The tomb has a trapezial section, characteristic for Viminacium tombs of the late antique period, and its interior was painted using the fresco technique. Scenes and motives are set on all four walls of the tomb. Since the western wall is damaged, the tomb is named after the depiction of cupids on the eastern wall. The wealth of the iconographic repertoire, together with an analysis of the geometry and symmetry, allowed the reconstruction of the conceptual context and it can be concluded that the tomb was dedicated to Venus, or Dionysus. The tomb painting could be dated to the beginning of the 4th century, owing to the analysis of the style, which combines an eclectic Eastern expressionism, classicism and illusionism of the Constantine era.
PB  - Arheološki institut, Beograd
T2  - Starinar
T1  - 'Grobnica sa kupidonima' iz Viminacijuma - prilog proučavanju konstrukcije, ikonografije i stila
T1  - 'Tomb with cupids' from Viminacium: A contribution to research of construction, iconography and style
EP  - 100
IS  - 63
SP  - 73
DO  - 10.2298/STA1363073A
UR  - conv_755
ER  - 
@article{
author = "Anđelković-Grašar, Jelena and Nikolić, Emilija and Rogić, Dragana",
year = "2013",
abstract = "Fresko oslikana grobnica G-160, poznata je kao 'Grobnica sa kupidonima', zbog predstave kupidona na istočnom zidu. Otkrivena je 2003. godine na viminacijumskoj nekropoli 'Pirivoj', gde se i danas prezentuje javnosti in situ. Konstrukcija grobnice ima trapezni presek. U okviru analize konstrukcije grobnice, u ovom, kao i u ostalim fresko oslikanim grobnicama, vidimo geometrije koje su bliske idealnom slučaju upisivanja trapeznog preseka u jednakokraki trougao sa uglom od 72°. Ove geometrije mogu biti povezane sa zlatnim presekom, što naglašava mogućnost njegovog postojanja i u okviru slikarstva jedne grobnice. Čeoni zidovi grobnice G-160 (zapadni i istočni) imaju oblik trapeza, dok su podužni, iskošeni zidovi (severni i južni) u obliku pravougaonika. Freske zapadnog zida nisu sačuvane, ali u okviru tumačenja ikonografije i simetrije, mogući zaključak je da su prikazivale portrete pokojnika. Istočni zid sadrži scenu sa kupidonima, kalatosom, girlandama i cvetom. Južni i severni zid imaju isti raspored polja i scena i, u odnosu na zapadni zid, postavljeni su u simetriji leve i desne ruke, odnosno kao u ogledalu. Među motivima ovih zidova su paunovi, ptice interpretirane kao golubice/prepelice/jarebice, vinova loza i scena sa prinošenjem darova (sluškinja na južnom i sluga na severnom zidu). Prema analogijama, a u okviru konteksta prostora grobnice, ovi motivi su jasna aluzija na raj i drugi život, kojem pokojnici pristupaju vođeni kupidonima i obezbeđeni darovima slugu. Eklektički manir slikanja, ukazuje na majstore lokalne radionice, koji su za uzor koristili dominirajuće stilove prekonstantinske i konstantinske umetnosti, što slikarstvo ove grobnice stavlja u sam početak IV veka., The tomb G-160, known as the 'Tomb with Cupids', was discovered in 2003, during the excavations at the Pirivoj - Viminacium necropolis. The tomb has a trapezial section, characteristic for Viminacium tombs of the late antique period, and its interior was painted using the fresco technique. Scenes and motives are set on all four walls of the tomb. Since the western wall is damaged, the tomb is named after the depiction of cupids on the eastern wall. The wealth of the iconographic repertoire, together with an analysis of the geometry and symmetry, allowed the reconstruction of the conceptual context and it can be concluded that the tomb was dedicated to Venus, or Dionysus. The tomb painting could be dated to the beginning of the 4th century, owing to the analysis of the style, which combines an eclectic Eastern expressionism, classicism and illusionism of the Constantine era.",
publisher = "Arheološki institut, Beograd",
journal = "Starinar",
title = "'Grobnica sa kupidonima' iz Viminacijuma - prilog proučavanju konstrukcije, ikonografije i stila, 'Tomb with cupids' from Viminacium: A contribution to research of construction, iconography and style",
pages = "100-73",
number = "63",
doi = "10.2298/STA1363073A",
url = "conv_755"
}
Anđelković-Grašar, J., Nikolić, E.,& Rogić, D.. (2013). 'Grobnica sa kupidonima' iz Viminacijuma - prilog proučavanju konstrukcije, ikonografije i stila. in Starinar
Arheološki institut, Beograd.(63), 73-100.
https://doi.org/10.2298/STA1363073A
conv_755
Anđelković-Grašar J, Nikolić E, Rogić D. 'Grobnica sa kupidonima' iz Viminacijuma - prilog proučavanju konstrukcije, ikonografije i stila. in Starinar. 2013;(63):73-100.
doi:10.2298/STA1363073A
conv_755 .
Anđelković-Grašar, Jelena, Nikolić, Emilija, Rogić, Dragana, "'Grobnica sa kupidonima' iz Viminacijuma - prilog proučavanju konstrukcije, ikonografije i stila" in Starinar, no. 63 (2013):73-100,
https://doi.org/10.2298/STA1363073A .,
conv_755 .
1

Wreath: Its use and meaning in ancient visual culture

Rogić, Dragana; Anđelković-Grašar, Jelena; Nikolić, Emilija

(Univerzitet u Novom Sadu - Filozofski fakultet - Centar za empirijska istraživanja religije, Novi Sad, 2012)

TY  - JOUR
AU  - Rogić, Dragana
AU  - Anđelković-Grašar, Jelena
AU  - Nikolić, Emilija
PY  - 2012
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/160
AB  - Kružni aranžman od cveća i lišća naziva se vencem. Venac je najčešće bio nošen na glavi, a bio je predstavljan i u umetnosti: u arhitektonskoj ili slikanoj dekoraciji, u skulpturi, na novcu ili upotrebnim predmetima. Prvobitno, venci su bili pravljeni od svežeg bilja. Vremenom su dobijali različite ukrase, a kasnije su često bili pravljeni i od drugih materijala. Kada su bili od zimzelenog lišća ukazivali su na večnost i trijumf, a korišćeni su u sportskim i cirkuskim igrama. Pored darivanja simboličkog pobedničkog venca, pobednicima Olimpijskih, Pitijskih i Istamijskih igara su ukazivane velike časti i nagrade, poput doživotnog izdržavanja, dok su filozofi bili nagrađivani samo palminim grančicama i vencima. U kontekstu pobede, venac je ovenčavao i glave rimskih imperatora, koje je često nagrađivala sama boginja Viktorija, u likovnom obrascu koji će kasnije postati osnova krunisanja u okviru vladarskih ikonografija. Stekavši značajnu simboličku ulogu, već svojom primenom u svakodnevnom životu antičkog čoveka, venac je postao i jedan od omiljenih motiva zagrobne umetnosti, gde je obezbeđivao trijumf nad smrću. Bilo da kruniše vojnika ili običnog čoveka, učestvujući u funkciji antičke heroizacije ili u životu hrišćanskog vernika, on predstavlja pobedonosni znak izabranih, nagrađenim vencem slave. Tako je postao i neizostavan element Hristovog monograma, koji u palminom ili lovorovom vencu, za vernike predstavlja vrhunac eshatološke ideje o pobedi nad smrću i vaskrsenjem. Tokom svog daljeg razvoja, venci su pravljeni od plemenitih metala, ukrašavani dragim kamenjem, te određene vrste kruna, vode direktno poreklo iz forme venca, tako i dalje podsećajući moćne vladare srednjeg veka da su svoju zemaljsku vlast primili od Boga koji je na nebu. Da se u podsvesti ljudi neke ideje i koncepti ne menjaju vekovima, a nasleđe ostaje duboko utkano u ono od čega smo svi arhetipski sazdani, pokazuje i mnoštvo narodnih običaja sačuvanih do danas, u kojima je venac taj koji označava ljubavnu sreću, zdravlje, zaštitu i uvek pobedu. .
AB  - Wreath is one of frequently used motives, both in funerary and decorative arts. This paper addresses these two aspects. Primarily, the paper deals with the visual identity of this motif in painting, mosaic, sculpture and relief, its functions and meaning as a utilitarian object, but also in the wider symbolic context, as an instrument of sovereign ideology. The basic idea is in the interpretation of pagan and Christian symbolism of the wreath, and inheritance of the role it had during different periods of time, where its meaning has been retained up to the present. The question that paper opens is the transformation of wreath to the crown, namely the extent to which the crown from it was developed. .
PB  - Univerzitet u Novom Sadu - Filozofski fakultet - Centar za empirijska istraživanja religije, Novi Sad
T2  - Religija i tolerancija
T1  - Wreath: Its use and meaning in ancient visual culture
EP  - 358
IS  - 18
SP  - 341
VL  - 10
UR  - conv_301
ER  - 
@article{
author = "Rogić, Dragana and Anđelković-Grašar, Jelena and Nikolić, Emilija",
year = "2012",
abstract = "Kružni aranžman od cveća i lišća naziva se vencem. Venac je najčešće bio nošen na glavi, a bio je predstavljan i u umetnosti: u arhitektonskoj ili slikanoj dekoraciji, u skulpturi, na novcu ili upotrebnim predmetima. Prvobitno, venci su bili pravljeni od svežeg bilja. Vremenom su dobijali različite ukrase, a kasnije su često bili pravljeni i od drugih materijala. Kada su bili od zimzelenog lišća ukazivali su na večnost i trijumf, a korišćeni su u sportskim i cirkuskim igrama. Pored darivanja simboličkog pobedničkog venca, pobednicima Olimpijskih, Pitijskih i Istamijskih igara su ukazivane velike časti i nagrade, poput doživotnog izdržavanja, dok su filozofi bili nagrađivani samo palminim grančicama i vencima. U kontekstu pobede, venac je ovenčavao i glave rimskih imperatora, koje je često nagrađivala sama boginja Viktorija, u likovnom obrascu koji će kasnije postati osnova krunisanja u okviru vladarskih ikonografija. Stekavši značajnu simboličku ulogu, već svojom primenom u svakodnevnom životu antičkog čoveka, venac je postao i jedan od omiljenih motiva zagrobne umetnosti, gde je obezbeđivao trijumf nad smrću. Bilo da kruniše vojnika ili običnog čoveka, učestvujući u funkciji antičke heroizacije ili u životu hrišćanskog vernika, on predstavlja pobedonosni znak izabranih, nagrađenim vencem slave. Tako je postao i neizostavan element Hristovog monograma, koji u palminom ili lovorovom vencu, za vernike predstavlja vrhunac eshatološke ideje o pobedi nad smrću i vaskrsenjem. Tokom svog daljeg razvoja, venci su pravljeni od plemenitih metala, ukrašavani dragim kamenjem, te određene vrste kruna, vode direktno poreklo iz forme venca, tako i dalje podsećajući moćne vladare srednjeg veka da su svoju zemaljsku vlast primili od Boga koji je na nebu. Da se u podsvesti ljudi neke ideje i koncepti ne menjaju vekovima, a nasleđe ostaje duboko utkano u ono od čega smo svi arhetipski sazdani, pokazuje i mnoštvo narodnih običaja sačuvanih do danas, u kojima je venac taj koji označava ljubavnu sreću, zdravlje, zaštitu i uvek pobedu. ., Wreath is one of frequently used motives, both in funerary and decorative arts. This paper addresses these two aspects. Primarily, the paper deals with the visual identity of this motif in painting, mosaic, sculpture and relief, its functions and meaning as a utilitarian object, but also in the wider symbolic context, as an instrument of sovereign ideology. The basic idea is in the interpretation of pagan and Christian symbolism of the wreath, and inheritance of the role it had during different periods of time, where its meaning has been retained up to the present. The question that paper opens is the transformation of wreath to the crown, namely the extent to which the crown from it was developed. .",
publisher = "Univerzitet u Novom Sadu - Filozofski fakultet - Centar za empirijska istraživanja religije, Novi Sad",
journal = "Religija i tolerancija",
title = "Wreath: Its use and meaning in ancient visual culture",
pages = "358-341",
number = "18",
volume = "10",
url = "conv_301"
}
Rogić, D., Anđelković-Grašar, J.,& Nikolić, E.. (2012). Wreath: Its use and meaning in ancient visual culture. in Religija i tolerancija
Univerzitet u Novom Sadu - Filozofski fakultet - Centar za empirijska istraživanja religije, Novi Sad., 10(18), 341-358.
conv_301
Rogić D, Anđelković-Grašar J, Nikolić E. Wreath: Its use and meaning in ancient visual culture. in Religija i tolerancija. 2012;10(18):341-358.
conv_301 .
Rogić, Dragana, Anđelković-Grašar, Jelena, Nikolić, Emilija, "Wreath: Its use and meaning in ancient visual culture" in Religija i tolerancija, 10, no. 18 (2012):341-358,
conv_301 .

Astragal und eiförmige motive auf Stuckdekor der Wandmalerei Sirmiums

Rogić, Dragana; Nikolić, Emilija; Jesretić, Miroslav

(Arheološki institut, Beograd, 2011)

TY  - JOUR
AU  - Rogić, Dragana
AU  - Nikolić, Emilija
AU  - Jesretić, Miroslav
PY  - 2011
UR  - http://rai.ai.ac.rs/handle/123456789/156
AB  - Im Laufe archäologischer Ausgrabungen 1977 kamen in Sremska Mitrovica, auf
   der Fundstelle Nr. 56, in einem Gebäude, dessen Grundriss und Typ nicht
   festgestellt werden konnten, neben anderen Funden auch mehrere Fragmente an
   Stuckdekoration zutage. In dieser Studie werden ihre Elemente parallel zu
   ähnlichen Motiven, die auf anderen in Sirmium gefundenen Wandmalereien
   auftreten, betrachtet.
PB  - Arheološki institut, Beograd
T2  - Starinar
T1  - Astragal und eiförmige motive auf Stuckdekor der Wandmalerei Sirmiums
EP  - 221
IS  - 61
SP  - 205
DO  - 10.2298/STA1161205R
UR  - conv_763
ER  - 
@article{
author = "Rogić, Dragana and Nikolić, Emilija and Jesretić, Miroslav",
year = "2011",
abstract = "Im Laufe archäologischer Ausgrabungen 1977 kamen in Sremska Mitrovica, auf
   der Fundstelle Nr. 56, in einem Gebäude, dessen Grundriss und Typ nicht
   festgestellt werden konnten, neben anderen Funden auch mehrere Fragmente an
   Stuckdekoration zutage. In dieser Studie werden ihre Elemente parallel zu
   ähnlichen Motiven, die auf anderen in Sirmium gefundenen Wandmalereien
   auftreten, betrachtet.",
publisher = "Arheološki institut, Beograd",
journal = "Starinar",
title = "Astragal und eiförmige motive auf Stuckdekor der Wandmalerei Sirmiums",
pages = "221-205",
number = "61",
doi = "10.2298/STA1161205R",
url = "conv_763"
}
Rogić, D., Nikolić, E.,& Jesretić, M.. (2011). Astragal und eiförmige motive auf Stuckdekor der Wandmalerei Sirmiums. in Starinar
Arheološki institut, Beograd.(61), 205-221.
https://doi.org/10.2298/STA1161205R
conv_763
Rogić D, Nikolić E, Jesretić M. Astragal und eiförmige motive auf Stuckdekor der Wandmalerei Sirmiums. in Starinar. 2011;(61):205-221.
doi:10.2298/STA1161205R
conv_763 .
Rogić, Dragana, Nikolić, Emilija, Jesretić, Miroslav, "Astragal und eiförmige motive auf Stuckdekor der Wandmalerei Sirmiums" in Starinar, no. 61 (2011):205-221,
https://doi.org/10.2298/STA1161205R .,
conv_763 .